زندگی بی او جریان ندارد

این همه حسود بودم و نمی دانستم؟!؟

به نسیمی که از کنارت موذیانه می گذرد

به چشم های آشنا و پر آزار که بی حیا نگاهت میکنند

به آفتابی که فقط تلاش گرم کردن تو را دارد

به همه شان حسادت میکنم

من آنقدر عاشقم که به طبیعت بدبینم

طبیعت پر از نفس های آدمهاست

که مرا وادار می‌کند حسادت کنم

به تو و رویای نداشته ام.......

چهار سال بهش مهربونی می کنی ، خوبی باهاش ، هر کاری میگه می کنی که بفهمونی دوستش داری…

دو روز که اعصاب نداری، میگه: حالا شناختمت

میروم از رفتن من شاد باش     از عــــــذاب دیــدنم آزاد باش

راه كه مي روم

                            مدام بر مي گردم

                                       پشت سرم را نگاه مي كنم

 ديوانه نيستم

                                                                           خنجر از پشت خورده ام . . .

هرگز نشد بیای پیشم بگیری دستای منو
بدونی من عاشقتم گوش کنی حرفای منو
تو بی وفا بودی ولی اون که برات میمرد منم
تا زنده ام دوست دارم اینم کلام آخرم

جدا که شدیم هر دو به یک احساس رسیدیم

تو به "فراغــــــت" من  به "فراقــــت"

یک حرف تفاوت که مهم نیست!

آهنگ زنگ من روي موبايلت با بقيه فرق داشت، ولي آهنگ زنگت رو موبايلم مثل بقيه بود !!

تمام غصه ها
دقیقا از همان جایی آغاز می شوند که ترازو بر می داری می افتی به جان دوست داشتنت !
اندازه می گیری !
حساب و کتاب می کنی و مقایسه می کنی ...
و خدا نکند حساب و کتابت برسد به آنجا که زیادتر دوستش داشته ای ، که زیادتر دل داده ای ،
که زیادتر گذشته ای ، که زیادتر بخشیده ای ،
به قدر یک ذره ، یک نقطه ، یک ثانیه حتی !
درست از همانجاست که توقع آغاز می شود
و توقع آغاز همه ی رنج هایی است
که ...

به نام عشق می بریم ...

آسمان بارانیست ؛ 
همگی میگذرند ، چتر دارند به دست ، 
تا نبارد باران بر سر و صورتشان 
اما ... 
من تنها و رها 
گام بر می دارم بی چتر 

و به تو می اندیشم ...